Tunada bir türkü Şiiri - Ömer Tural

TUNA'DA BİR DİRENİŞ TÜRKÜSÜ

Tuna boylarında akşam iner ağır ağır,
Sularında bir tarih, bir şan gizli akar.
Serhat ufkunda yanar eski bir hatıra,
Plevne’de dirilen bir iman var hâlâ.

Top sesleri yankı, dağ taşla konuşur,
Her siperde bir asker, kaderle buluşur.
Gök çöker üstüne düşman ordularının,
Ama eğilmez başı Osmanlı’nın, Osman’ın.

Üç cepheden sarılmış o kutlu beldeyi,
Bir avuç iman tutar koskoca cengeyi.
Ne geri bir adım, ne boyun eğmek var,
Toprağa yazılmış şehadetle karar.

Tuna şahit bu büyük sabrın ateşine,
Her damla kan karışmış vatanın sesine.
Bir taktik ki düşmanı hayrete düşüren,
Az ile çoğu yenen, tarihe yön veren.

Gazi Osman Paşa, vakur bir dağ gibi,
Göğsünde iman taşır bayraklar çağı gibi.
Yıkılmaz bir direniş, çökmeyen bir kale,
Adın yankı olur hâlâ her bir meşale.

Ve Yahya Kemal’den süzülen o derin ses,
“Bu toprakta ecdat, bu ruhta bitmez nefes.”
Der gibi Tuna akar asırlar içinden,
Bir millet doğar yine o eski dirilişten.

Tural der ki: Bu destan susmaz, susmayacak,
Her doğan gün Plevne yeniden doğacak.
Gazi Osman Paşa, bir milletin özü,
Tuna’da hâlâ çınlar o şanlı son sözü…

Ömer TURAL