Say mutluluğu papatyadan yaprakları koparırken.
Hep yek gelir bu aralar sesini kimse duymuyorken.
İçinde boğuluyor, kor gibi yanıyor karşımda duruyor.
Mavi masallar düşlerinde bastırmış duraksamadan.
Peyder peyder iniyor mahcup sinsi bir konuk.
Çimen kokuyor masumane görünümlü ayrık.
Bin dokuz yüz bilmem kaç güneşsiz bir öğlen.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta