Tüm insanlar Şiiri - Ayhan Maloglu 2

İnsanoğlu işte..
Sevdiği bir nesneye..
Biraz leke değse..
Üzülür..
Diliyle..
Başkaları hakkında..
Düşünceleriyle..
Kalbini hep lekeler..
Farkına varmaz..
Üzülmez..
Etrafında herkesi..
Tanımadan eleştirir..
Ama kendini..
Eleştirmez..
Bir çok insana..
Kötü damgası vurur..
Kendini ise..
Kanatlı melek sanır..
Herhangi bir dine yakınsa..
Kendini..
Cennet bahçelerinde görüp..
Onun gibi inanmayanları..
Cehenneme gönderir..
Biraz fazla entel..
Fazla aydınsa..
Her şeyi en iyi o bilir..
Tanrılığa soyunur..
İnananları..
Çağ dışı yobaz görür..
İnsanoğlu işte..
Ne kendini..
Nede haddini bilir..
Oysa hepimiz..
Önce kendini kandıran..
Biraz yalancı..
Biraz kirli..
Hepimizin bir yerinde..
Vardır lekesi..
Masum bebekler hariç..
Hatalıyız elbet..
Biz..
Tüm insanlar..
Ayhan m.