Kimine dayanak, kimine dayak olur,
Kimine merdiven, kimine tabut olur,
Kimine şenlik yeri, barınak olur,
Ormansız perişan olur, tüm canlılar.
Bazılarımıza huzur-mutluluk yeri orman,
Bazılarımıza Hüzün-gözyaşı orman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta