Tükendim Şiiri - Avka Kenan Aydın

Bütün işimi sana hamlettim,
İşte ya Rab ben tükendim,
Dünya geldi üstüme, bela üstüme,
İşte ya Rab ben tükendim.

Kuvvetime, gücüme güvendim,
Herşeye gücüm yeter, gencim dedim,
Kırkı devirip ihtiyar oldum,
İşte ya Rab ben tükendim.

Üveysi gibi çağırır, nida ederim,
Acizim, zayıfım, fakirim derim,
Gençliğimi uzaktan seyrederim,
İşte ya Rab ben tükendim.

Kitabı kuvvetlice tut dedin,
Ölene kadar ibadeti yap dedin,
Zikrine zikir kat dedin,
İşte ya Rab ben tükendim.

Kitabına sarılmaya kuvvet ver bana,
Tevbeden oluşan devlet ver bana,
Zikrinle izzet, şeref ver bana,
İşte ya Rab ben tükendim.

Ahir zaman kullarıyız,
Tevbe ağacının dallarıyız,
Aşkın ateşinin külleriyiz,
İşte ya Rab ben tükendim.

Herşey sana ayan sırrımız kalmadı,
Edep hırkasının üstü hep yamalı,
Söz verdim ki bu sözde durmalı,
İşte ya Rab ben tükendim.

Kulluk misakımız huzurunda,
Boynumuz bükük, kıldan ince,
Cehennem narına ayak sürünce,
İşte ya Rab ben tükendim.

İş bu arzumu tükenenlere adadım,
Ne birine sövdüm, haşa! Ne kınadım,
İnsanları severken kırıldı kanadım,
İşte ya Rab ben tükendim.

Nefsim günah işledikçe utandı,
Nefsim, nefsimce kınandı,
Ahir zaman geldi, herkes bunaldı,
İşte ya Rab ben tükendim.

Ahirette, dünyada esirgeme devletin,
Kuran kitabın İslam davetin,
Yardım et ya Kaviyy! Ya Metin,
İşte ya Rab ben tükendim.