Ve bugün de Güneş'i dua ile batırdık,
yolladık menziline,
yanağıma bir öpücük kondurdu
huzmeleriyle el salladı dedi yarın görüşmek üzere.
Ve ben Güneş'i özledim,
hatırlamak için gecenin yıldızlarından Ay'dan sordum kendisini.
Hepsi geceye nurdan tac olmuş
selamlarımı arkadaşlığımı iletin Güneş'e dedim, çok çok selam söyledim,
Tanrı'nın bir lütfu yarın da doğudan doğacakmış,
üzmedi beni, kırmadı beni, aynı menzil, aynı yön,
bu aralar Güneş en sevdiğim talebem ve arkadaşım,
beni bu ana kadar hiç üzmedi,
belki bazen sitem etti,
bazen ağladı bazen asabileşti,
bazen at gibi rahvan gitti,
bir gün Güneş'in sırtına binersem hiç üzülme sevgili...
O yiter ben de yiterim, o gider ben de giderim,
çöllere, yollara yağmur dökerim, onunla ağlar, damla damla toprağa düşerim,
evet ben güneşin sırtına binerim,
tüm insanlığa el sallar, yıldızları size emanet ederim
ve Allah derim.
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 22:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!