Tuğrul Pekel Şiirleri - Şair Tuğrul Pekel

Cumartesi günlerini sevmiyorum

Cumartesi günlerini sevmiyorum
Çünkü sen geliyorsun

Cumartesi günlerini sevmiyorum

Daha ne yapsın şair

Eğer Leyla olmasaydı,
Mecnun çöllere düşer miydi.
Eğer Şirin olmasaydı,
Ferhat dağları deler miydi.

* Gün batımında çekilmiş bir fotoğrafın,
sararmış karelerinde olsam bile,
Unutma beni.

* Umutlar yeşerince gözlerinde,
Melekler yüreğine adımı işledi.

* Bu gidişi bir kaçış olarak kabullenme.
Hiç kimse kendi gerçeğinden kaçamaz.

* Ağlama hakkı dahi elinden alınan,
Bir yerde yaşarken gecenin karanlığında,
Bir damla gözyaşına sığdırdı aşkını.

Aşk deyince aklıma çocukluk, Sevgili deyince gençlik,
Saygılı deyince evlilik, Anlayışlı deyince yaşlılık geliyor...

1- Ah Mekteplim iyi ki varsın.
iyi ki girdin hayatıma.

Senden ayrıldıktan bir buçuk
saat sonra.

1- Kırmızının bir tende beyazla
buluşması gibi.

(SON AŞK)

1- Bir tanem eğer bir gün,
Dönersen hala beni,
Bıraktığın yerde seni,
Beklerken bulacaksın.

Hayat zaten beklemeye değer.

1- Sıra pabuç gibi uzun diline gelecek
boyun kadar konuş cadı kadın.

(TOPUKLU AYAKKABILAR)

1- Dünyanın en ağır işçisidir,
Onlar,
O onlardan biri,
Onun adı fahişe.

(ONUN ADI FAHİŞE)