Tuğrul Pekel Şiirleri - Şair Tuğrul Pekel

Kalplerde


Kalbin avuçlarımda
Gitme hiç bir yere
Hep kal sen benimle

Kanada


Kelebeğin kanadı ipekten
Acep kanada ne kadar ileride.
yağmurda durmadan yağmakta

Karamsar Bir Şiir


Bundan sonra,
Sana yazacağım.
Şiirler böyle olacak.

Karanlıklardaydı Ay Gökyüzünde

‘Ay pembeye boyanırken,
Aşkın rengi,
Vurmuştu geceye,
Damgasını’,

Kara Tren

İki tane arka arkaya,
Bağlanmış şimendifer.
Çekerde vagonları çeker.
Taa yolun başında,

Kara trenler ve çocukluğum

Çocukluğum oynamakla geçti trenlerde.
İstanbullu takmışlardı adımı,
Yazları tatilim geçerdi memleketimde
Babam bindirirdi Salı pazarından

Kedim ve Ben

Biz bir bütünüz.
Kedim ve ben.
Gördü mü uzaktan,
Geliyor der,

Kırgın Gönüller

Biliyorum kırıldın.
Çaresizliğindi
Kırıldığın kelimelerin,
arkasına sığındın.

Kırmızı elbiseli kız

Fotoğraftan bana bakan güzel,
Değişmemişsin, yıllar alamamış,
Benden başka. Senden hiçbir şey.
Aklından geçenleri okuyabilsem.

Bu gün de yaptın yapacağını,
Bir döğmediğin kaldı BELALIM
Ama yaptıklarının yanına kar,
kalacağını sanıyorsan aldanırsın.
Sana ne demiştim.
Bir gün ölür de gidersem,