Tuba Okur Şiirleri - Şair Tuba Okur

birden çıksan
yoluma ..
güven versen..
korkularımı silip atsan.
alsan omuzlarımdaki
tüm yükü..

Zanki zorla mektuplaşılan bir mektuptaki cümleler gibi..Özensiz, Öyle alalade kelimelerin yan yana getirilip cümle kurulması gibiydi müsvedde bir kağıda yazılan karalanmışlık hissi..Özensiz, sevgi kırıntılarının bile olmadığı, donuk ve kararsız hisler..Oysa ben okunmasına kıyamadığım sessiz harfleri nakşeder gibi gibi işlerim her muhatabımdaki tavrımda,yazımda..Beyaz lale gibi asil ve beyaz gül gibi aşka aşık olan, muhatabını da böyle ister sessizliğine yankı ve rengine tını olurcasına
t.o

Yine mi değdi,
yalan rüzgarlar tenine?
Yasak olan tüm kelimeler gibi,
kurban mi edildi tüm yaşamlar?
Bir renk düştü,kara düşlerin ortasina
Mavi,siyah oldu tüm güller...

Onun varligina duydugum muhtesem hayranlik hissi normale dönüyor ve bu büyünün bozulmasi beni endiselendiyor sanki adini daha önceden koyamadigim bir duygunun başka bir duyguya evrilmesi gibi..O mu ışiltisini kaybediyor yoksa benim hayallerimdeki renklerin feri mi sönüyor?

Küflenmiş doğruları
Kalemler
Yazamaz oldu..
Makaslar
Kesemez oldu..
Ön yüzü beyaz

Geçip gider yaşam..
Bitmez denen her an,
alıp gider kendini,
bir bavula koyarak..
Sessiz bir veda gibi,
dünle,günle vedalaşmak..

Geçip gider yaşam..
Bitmez denen her an,
alıp gider kendini,
bir bavula koyarak..
Sessiz bir veda gibi,
dünle,günle vedalaşmak..

Sahi neydi yasamak,sevmek
Bir kimseyi tanımak mı
Hayaller mi gerçekler mi
Yoksa yalnızlığına muhatap bulmak mı?
Ölen bir yakınının ardından benliğini unutup
Tekrarlar yasamak mı?

Ele iyi
Evde pek iyi(!)
Başkalarına
Bin bir iltifat
Gel bir de
Evdeki haline bir bak

Abartmadık hiç bir hissi
Rölantide kaldık yıllar yılı
İlk aşk olacağı,
bilinmezdi tabi
Hayat yaşandıkça anlaşıldı
Sonra zaman geçti