Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Allah bir insanı gözetiyorsa eğer insanın yaşama daima gözü kapalı olması farketmez.
Çünkü bir insan açık gözle yaşama erebilir ancak yaşamanın özüne ise yalnızca açık yüreklilikle erişebilir.

Eğer okuduğunuz bir sözde hikmet varsa; bu bakışlarınızda ki anlama dahil olmak içindir.
Anlamak ise en son gelir.
Bazen yazılmaz okumak veya okunmak icin.
Çünkü bazen kalbe yazgıdır okunan!
Kalpten kalbe dokunmak yazılımdır anlaşılmayan bir dilde hissettikçe ve anladıkça anlaşılır olan.

Bizdendi hüznümüz ve gözyaşı kendi yüzümüz.
Okyanus misali aksa içine akar.
Çağlarken yeryüzünden bir gel gite muhtaçtı kıyılarımız.
Aynı duyuşta buluştuğunda,anlam ruhuna aktığında anlamak olurdu yaşamak.

Şiir bir rüya olduğu için şiire tutulur insanlar.
Görüyorsa ruh nasılsa rüyada gözsüz,süzülür yaşama
görülenler.
Görülünce bir duyuşta, düşünürüm bazen;
Yaşam düş gibi akarken sessizce,
Rüyalardan uyanırım yaşamın en gerçekliğine.

Makale

Gecenin karanlığına girse kararır mı aydınlığın rengi?
Yaşamda herşey kendi içinden bize renk verir.
Kimi düşünce ideolojileri flu fikirleri renklendirirken,
diğer ifade ideolojileri de düşünceleri matlaştırabilir.

Ruhunuzu aydınlatacak ışığınız varsa asla karanlıkta değilsiniz..

Hakikatte hiçbirşey bilinmez ancak hakkı bildiğiniz sürece hakimiyet yalnizca katettiginiz bildiklerinizinde ötesidir.
Bilgi sığdır ve bilmek yetmez.
Asıl bilinci bilgilendirmek bilebilmenin ilk yetkisidir.

''Dua'nı tam tut üstadım! ''


Zira berrak suyu tek bir boş gölge bile bulandırır!

Karanlıklar bölerse düşünceni bir an, unutma aydınlıklar daima karanlığı kapsamak içindir!

Makale

Yaşarken karamsarlığın gölgesinden yoklarız kendimizi.
Bazen karanlık düşüncelerin gece gibi yansır içine.
Ve kalp mühürdür ömrüne en aydınlıklardan.
Bu yuzden perde olur hayatın arasından süzülen loşluklar.