Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tren sesi kadar hüzün verici bir şiir...
Kutlarım sevgili arkadaşım.Nurdan Ünsal
Gittiğin gecelerde,
Çığ düşer
Korkunun, yüreğime,
Hayallerime bürünür
Sesini dinlerim
Yokluğunun..
Gülseren hanım yine hasret ve dolayısıyla kimsesizlik.gönül sahiplerinin yazgısı galiba.sizde çok güzel anlatmışsınız.tebrikler.saygı ve muhabbetlerimle...
Uzakta gelen
Tren sessiyle irkilir
Kimsesizliğim..
Çok hoş kutlarım Gülseren hn
Asude GEDİZ
Uzakta gelen
Tren sessiyle irkilir
Kimsesizliğim...
Kalpteki hislerin tarifi etkileyici.
Sizi tebrik ediyorum Gülseren hanım.
Güzel bir şiirinizi daha okumak keyifliydi.Tren tanımlamanız hoş bir benzetme olmuş.Tebrikler
hayatın eğrilerini yazabilmek....
böyle bir şey olsa gerek...kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 16 tane yorum bulunmakta