Ne zaman ıslık çalsa tren
İçime bir ayrılık bir hasret girer
Ne zaman bir ıslık çalsa tren
Aklım benden ayrılır çookkk uzaklara gider
Dağların dumanına,ayazına salmışsın kendini
Karanlığına çağırır tüneller
Koşarak gider çıplak ayak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
