Kaybolmaktı doğanın zorunlu öğretisi.
Her gece bir ben eksilirdi benden.
Gece, ölümün temsiliydi
Işığı hapsedince karanlık kefen.
Direnç, yaşamın devamıdır,
Ölümse, yenilgiyi kabullendiren.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta