Aşağıda kalanlar sen tırmanırken artık senden uzaktadırlar. Dizlerin çarpıyor belki biraz aceleden dik merdivenlere ve aldırmıyorsun buna. Dönüşün yok geriye.
Sen içinde varsa bile yükseklik korkusu ve biraz aklın, onları da tırmanırken merdivenden aşağıya atmak zorundasın artık.
Yok, ben ‘’aklımı peynir ekmekle yemedim daha’’ diyorsan hiç tırmanma merdivenleri. Yukarıdan aşağısı çok farklı görünür yoksa.
Elerini pudraladın değil mi? Tamam çok güzel. Şimdi iç titremeni de at aşağıya. İşte öyle.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta