Memleketim diye söylemiyorum, şimdi dağlarına duman yaslanır,
O duman sis olup çökerken yere, özündeki rahmet karışır tere,
Başlar muhteşem dansı damlaların, tekrarlanıp durur binlerce kere,
Depresyonda sanırsın gökyüzünü bakışları koyulaşır, puslanır.
Göğün hüznü çise olur, süzülür, usul usul yağar, toprak nemlenir,
İnce ince dökülür gözyaşları, ıslanır dağ, bayır, ova, taş, toprak,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta