bıraktım ruhumu kırık tozlu raflara...
seni unutmak, yok etmek değildi bıraktığım ardıma....
bitmeyen gecelerde, dinmeyen yaşlarla...
yakan değildi bu yüreği özlemi ile hasreti....
yaradan şükre buruşturup vermişti gönül çiçeğini...
ve yok etmişti kalmamıştı bir damla yaşı ve isyanı...
belki senli sensizlikti bende ki sonsuzluk...
Doğdun,
Üç gün aç tutuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,
Devamını Oku
Üç gün aç tutuk
Üç gün meme vermedik sana
Adiloş bebem,
Hasta düşmeyesin diye,
Töremiz böyle diye,




yitmez bitmez bu sevgiyle bu hikaye...
belki bir gün bir el uzanır raflara...
alır ve kaldırır onu havalara...
siler üzerindeki tozu basar yarasına...
ve yaşar tadıyla bu dünyayı...
sonu ölüm olan sonsuzluğu...
kurşun yarası hasretiyle...
tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta