Tozlu Defterlerin Arasında Şiiri - Hamit ...

Tozlu Defterlerin Arasında

Tozlu defterlerin arasında kaldım,
Bir zamanlar umut kokan satırlar var.
Bir gülüşün düşmüş kenarına,
Bir de yarım kalmış bir “yarın” var.

Eski mürekkep, solmuş harfler,
Bir isim silinmiş, izi belli.
Kırık bir kalem, ağlayan bir kalp,
Sanki o sayfalarda ben gizli.

Zaman geçmiş, hikâyem eskimiş,
Ama bir cümlede sen hâlâ tazeysin.
Her okuduğumda yeniden yanarım,
Her harfinde sen varsın, ben eksiksin.

Raflarda unutulmuş bir masal gibi,
Kimse açmaz o defteri artık.
Oysa içinde yanan bir ateş var hâlâ,
Söndürmeye cesareti olmayan bir aşklık.

Ben o defteri yine elime aldım,
Tozunu silerken ellerim titredi.
Bir “merhaba” dedim kısık bir sesle,
Sayfalar bile seni hatırladı sanki.

Yıllar geçmiş, ama hikâyem bitmemiş,
Bir virgül koymuşum, nokta değil.
Belki bir gün, aynı cümlede buluşuruz,
Belki de o defter, seni bekliyor hâlâ, sessiz, derin...
Hamit Atay