Kababastan estikce esen
Zaten elimdesin diyarini kucaklanmis yangin yareler icinde gözleyen
Ahdinde avara dilinde suskunluk yüreginde kor
Daglara düsmüslügünü dertli sazlarla islik cala cala
Uyanmis ürpermis uzaklari sirtlandigi yüküyle
Tevegi sürgün vermeyen bahceleri ve baglari üzümsüz koruksuz
Söylendikce kendi kendine cigliklari dinmeyen agitlar gibi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta