Nesine seslensem, Törnüğ’ün ben?
Yaz gelse de açılmaz, gülü Törnüğ’ün.
Ne kadar, benim desem de gidemem.
Temmuz ayında perişan, hali Törnüğ’ün
Gönül arzu etse de, çekmez ayaklarım.
Gündüz hayalimde, gece düşümde sayıklarım.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta