acılı bir öykünün dağınık anılarını
kuşanır beyaz giysiler içinde bir adam
santiago nasar yastığının altında silah her daim
bir yaşam biçimi kadar derin iz bırakır
ve çiçek toplamanın ayrımcılığı bir yanda
tombul siyah yanaklara ellenir
cennet mekan yalnızlıklarda
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta