acılı bir öykünün dağınık anılarını
kuşanır beyaz giysiler içinde bir adam
santiago nasar yastığının altında silah her daim
bir yaşam biçimi kadar derin iz bırakır
ve çiçek toplamanın ayrımcılığı bir yanda
tombul siyah yanaklara ellenir
cennet mekan yalnızlıklarda
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta