Tohum gayri ihtiyari düşüverdi toprağa,
Bu da neyin nesi?
Dedi toprak,tohumun pervasızlığına.
Tohum görmemişti hiç.
Tohum tüm şirinliğiyle yerleşirken O’na
Toprak sardı,sardı
‘’Senin içinim’dedi sonra.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bir anlamlı senorya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta