toprağından sökülüp bir kenara atılan
bir papatyanın hüznü çökmüş yüreğime.
köklerim hala seni arıyor toprağın altında,
ellerim boşluğa uzanıyor her gece.
günlerce yolunu bekleyişimin
umutsuzluğa düşmesi gibi çaresizliğim.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta