Toprak susuyor Şiiri - Nedim Çekin

Bir kapı gıcırdıyor içimde
kimse girmiyor.
Duvarda asılı kırık bir saat
Kimse bakmıyor.
Avuçlarımda kırık bir ışık var,
Ama ısınmıyor.
Toprak susuyor,
yağmur adıyla çağrılınca.
Bir çocuk gölgesini düşürüyor yere,
kendisi yok.
Camdan yapılmış bir kuş uçmayı öğrenemiyor.
Dağlar nefesini tutmuş,
otlar eğik.
Bir ceylan geceye bakıyor, gözleri açık kalıyor.
Sesim, boğazımda düğüm.
Ve ben
adımı değil, küllerimi taşıyorum.