ANTOLOJİ ESER NO: 430
ESER ADI: TOPRAK SANCISI
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 00:43
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Anadolu Türküsü / Gurbet Koşması
SÖZLER
Göklerin bulutu süzülür gider
Gönlümün hasreti özülür gider
Yazımız karadır kazılır gider
Yolların sonu yok dumanlı dağlar
İçimde sönmeyen bir ateş yanar
[NAKARAT]
Gel gör ki derdimiz deryadan derin
Vefası kalmamış şu yalan yerin
Gurbet elde biter ömrü neferin
Yüreği kavurur TOPRAK SANCISI
Ana kucağıdır her canın özü
Hasretle bekliyor sılada gözü
Felek bükmez derken şu eğmez dizi
Hicranın okuyla vurduğu andır
Şu garip gönlümde bitmez figandır
[NAKARAT]
Gel gör ki derdimiz deryadan derin
Vefası kalmamış şu yalan yerin
Gurbet elde biter ömrü neferin
Yüreği kavurur TOPRAK SANCISI
[OUTRO]
Deryadan derin...
Yalan şu yerin...
TOPRAK SANCISI
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 00:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, gurbetin soğuk yollarında sıla özlemiyle kavrulan, köklerinden kopup da ruhunu toprağa emanet etmiş bir Anadolu insanının feryadıdır. Ozan; deryalardan derin dertlerini, ana kucağına olan hasretini ve gurbet elin vefasızlığını anlatırken, en büyük ağrının bedende değil, sılada yol bekleyen o buğulu gözlerin sızısı olduğunu vurgular. Kadim türkülerin izinde, buram buram vatan kokan sinematik bir gurbet hikayesidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!