Burda yağmurlar suskun, kurumuş beton topraklar, taş yürekler.
Küsmüş gökyüzü ağlamaktan uzak yağmaktan ırak, burda gökyüzü ürkek.
Yıldızalarda sönük, ay terk etmiş, güneşin doğacağı yok sevmedim bugünü.
Dağların ardında rüzagarlar gizlenmiş, ağaçlar kurumuş, yüreğim kadar suskun gözler.
Uzaktan, ufuktan gelecek gemiyi gözlemekte gizlice gözler.
Huzur dolu bir göğsü özlercesine bugün dünden beter, insanları toprak özler.
Kestirip atılmalı, asılmadan dar ağcına diller.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta