Kırılıveriyordu hemen dizleri,
Toprağa bağdaş kurup toprak oluyordu.
Alnındaki teri, ekinlere akıyordu
Yanan güneşin altında can veriyordu, başaklara
Sallıyordu çapayı, binbir hıçkırıkla
Ekinlere değil, geçmişe yalpalanıyordu.
Yabanıl otlara hasetle bakıyordu üçüncü;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta