Kırılıveriyordu hemen dizleri,
Toprağa bağdaş kurup toprak oluyordu.
Alnındaki teri, ekinlere akıyordu
Yanan güneşin altında can veriyordu, başaklara
Sallıyordu çapayı, binbir hıçkırıkla
Ekinlere değil, geçmişe yalpalanıyordu.
Yabanıl otlara hasetle bakıyordu üçüncü;
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta