Aldigindan bir eksigiyle bana
Nefsim kail ey kuyumcu her günün yasamakla nikah kestigim
Var iken tükendikce tükenen yollar daglar ormanlar gibi
Ne cabukta tez vakit yaz ve kisiyla
Giden gitsin gelen gelsin
Bu yil da ölmez isem altin gümüs degil
.. toprak bana dügün armagan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta