Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
'Kuşa kurda yuva oldun, aş oldun,
Beyler ne ki! Sen her şeye baş oldun.
En sonunda, dikilipte taş oldun,
Başımızı, koyduğumuz an toprak...'
Ahhh ah! Topragin kiymeti bilinse, cöllesme ucup gitse... dedirtti dizeleriniz.
Saygilar hocam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta