Hani kimi ağaç dalları vardır ya,
Karşı koyamaz yer çekimine.
Gökyüzü ölüp biter ona da,
O yine dönüp bakar yerin dibine...
Suyun gökten geldiğini umursamaz.
Hülasa güneşin beslediğini de.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok derin anlamlar barındırıyor bu şiiriniz, harika...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta