Rüzgar ıslığı varken içeride,
Bir parmak kalkar havaya,
Dışarıdaki soğuktan daha sert,
İçerideki kavgayla mı üşümeli?
Fikir değil mesele,
Bir hınç var genelde.
Masalar dağılıyor,
Sandalyeler kırılırken.
Çalışırken bir yandan,
İçerden mücadeleye devam.
Pamuktan bir müdahale ararken,
Karşılıksız aşkla devrilirim birden.
Kime kızdıysam kendime vurdum,
Kan tükürdüm, gam kustum,
Etrafımda kim varsa bağırdım,
Ne kırıldıysa ben sustum.
Şair Zegan
Şair ZeganKayıt Tarihi : 19.1.2026 20:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
19.01.2026
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!