Tomurcuğun içindeki Kırık Şiiri - Seyran ...

Özgürlük
her dalda tomurcuk tomurcuk derlerdi;
benim dalım geç açtı.
Mevsimi kaçırmış bir bekleyişin
ince sızısı kabuğumda kaldı.

Kiraz çiçekleri beyaz değil artık,
erken yağan bir vedanın rengi.
Dallarımda titreyen her yaprak
adını anmadığım bir eksikliği söyler.

Saçlarım uzadı,
ama rüzgârla yarışan çocuk
kısaldı içimde.
Dizlerimdeki yara izleri büyüdü,
oyun sesleri küçüldü zamanla.

Çağlayan ırmak
artık yukarıdan aşağı akmıyor;
içime doğru dökülüyor.
Gözlerimde biriken yaşlar
kendine deniz bulamıyor.

Neşem,
bir zamanlar katık ettiğim kar suyu,
şimdi, boğazımda düğüm oldu.
Yutkunuyorum;
çözülmeyen bir çocukluk kalıyor geride.

Soğuk bir gölge büyüyor içimde,
güneşle ölçülmeyen bir gölge.
Adımlarımın sesi
benden önce varıyor bilinmezliğe.

Tomurcuğun içindeki kırık
kimseye görünmüyor uzaktan;
ama en küçük sevinçte
çat diye duyuluyor kalbimde.

Yine de bir ihtimal saklıyorum:
geç açan dallar
belki daha uzun tutar baharı.
Belki kırık yerden sızan ışık
yeni bir çiçeğin sebebi olur yeniden.
S.GÖL