Seni ilk gördüğüm an, ilk öldüğüm anmış,göremedim.
En ufak fısıltına hasret kalan kulaklarım,sessizliğinle sağır olmuş,işitemedim.
Yaralarıma merhem diye sürdüğüm sevgin,acı bir toksinmiş idrak edemedim.
Beni saran bedenin zehirli bir sarmaşıkmış,farkına varamadım.
Sana dokunmak,yangından bir can kurtarmakmış,tesir edemedim.
ve senden kaçmak istemek bir o kadar da yakalanmakmış,bilemedim...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta