24.07.2009-BURSA/OSMANGAZİ
Ben hiç hıçkırarak ağlayamadım anne,
Bilemedim meğer masallar hep iyi sonla bitmezmiş
Keşke yine koyabilsem başımı dizine, benliğim bezmiş
Tüm dünyaya meydan okuduğum sığınağım ,kollarına tekrar alsan beni çok kırdılar Anne , sen olsan tutardın deme elimi
Canım oğlum derdin deme anne
Hani seslenmem yeterliydi hep orada olacaktın
Bir soluk versen , hani öpsen eskisi gibi ensemden ve o ikimizin bildiği sırrı fısıldasan kulağıma
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta