24.07.2009-BURSA/OSMANGAZİ
Ben hiç hıçkırarak ağlayamadım anne,
Bilemedim meğer masallar hep iyi sonla bitmezmiş
Keşke yine koyabilsem başımı dizine, benliğim bezmiş
Tüm dünyaya meydan okuduğum sığınağım ,kollarına tekrar alsan beni çok kırdılar Anne , sen olsan tutardın deme elimi
Canım oğlum derdin deme anne
Hani seslenmem yeterliydi hep orada olacaktın
Bir soluk versen , hani öpsen eskisi gibi ensemden ve o ikimizin bildiği sırrı fısıldasan kulağıma
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta