adını söylemekten yoruldu harfler
ayaklarımda yağmur gözlerimde gam
kimsesiz tek başına mezar içinde mezar
ateş yanar su üşür bir ceset tarlasında
ürkek ve beyaz bir gelincikken ben
şimdi gidiyor musun
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta