Acılar çürümüş yapraklar gibi
Hafızamın köşesinde kıvrılır.
Çocukluk, travmalarımın bir nemi
Sessiz sessiz o taşlara sarılır.
Düşen gözyaşlarımın arasında,
Her hatıra yosun tabakasında.
Soluk kalmış bir ay ışığı gibi
Kaybedilen zamanın tırnak izi.
Kaybolan anlardaki kırılmalar,
Ay ışığının su yüzeyinde parlar,
Ruhun gölgeleri kalbimi sıkar,
Unutulmuş acılar bana bakar.
Karanlık düşlerime sığınırım,
Yitip giden umutları taşırım.
Geçmişin pençesinde eriyen ben,
Artık her bir şeyi ediyorum men.
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 14:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Umutsuzlukları geride bırakmış hayata olumlu bakan şair, burada kendi duygularını ifade etmekte.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!