9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Konuşunca, hep doğrucu diyorlar,
İyilikten uzak, çok hain gördüm.
Kendileri yalanla yaşıyorlar,
Dili zehirli, ne çok arsız gördüm.
*
Kendi özgeçmişi, bir kara leke,
Toplumun sırtına yara, derinde,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta