Eskiden tımarhanenin karşısındaki
Bahçesinde erik ağaçları
olan evde oturuyordum,
bacada yalnızlığım tüterdi
baharda çiçek açmasına bayılırdım.
Bir gömleğim vardı tersten giydiğim.
Ve seni gördüm.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Bir yandan erik ağacı bir yandan sen açmıştın.
Erik ağacından daha çok bakardım sana.
Milyonlarca yıldız varken gözüm hep aydaydı.
o kadar güzel varken aklım hep sendeydi '
Kalp kimi severse göz ona bakar Volkan bey. yüreğinize sağlık efendim. Kaleminiz daim olsun.
acil şifalar dilerim.. :) şaka bir yana güzel bir finaldi.. kutlarım üstadım.. yüreğinize sağlık.. saygılar..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta