Ermeni köyünde bir teyzem gözlerinde sevda var dedi,
Sen sevdasında gözlerindeki hüznün nedendir dedi,
Musa ağacında bir dilek tut dedi ,
Abı hayat suyundan can bulsun meleğin gülümsedi,
Teyzenin duasında yeraldın Sen Pierre'den geç gül kız dedi,
Kaç mumdan sonra hayat olur teyze!
Mesele gül kız dedi oysa ki bilmiyordu gülünü gamzesinde hüznü vardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta