Donuk duvarlar, sanki birazdan yıkılacak
Ben dünü de yarın gibi beklemiş adam
Buğulu sesler görünür dikilir karşıma
Odamın penceresi küskün kapanacak
Ben ne olursa olsun
Gözyaşına yaslanmamış adam
Ne olursa olsun yaslanmamış adam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta