Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
''Mucizelere yer yoktur bu yeni topraklarda,doğduğun ülkenin şiirleri,kayıptır belleğinde.Alıştığın yemek,tuhaf gelir herkese.Düşmanca bakışlar,içten bakışlarla yer değiştirir.Göçmen kişi; kalabalıkların arasında kendini yalnız hissedendir...'' Deng Mıng-Dao.
1968 yılının sıcak Temmuz ayında,Ankara'da dünyaya gözlerimi açmışım.Rahmetli babam, '' 657'ye '' tabii bir devlet memuruymuş.Annem evhanımı...Nohut oda bakla sofa tabir edilen,şirin bir yuva kurmuşlar.Kıt kanaat da olsa,Gül gibi geçin ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!