İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çocukluğun kaybıyla başlıyor şiirin, o saf mutluluk gitmiş, geriye hep eylül kalmış gibi. Bekleyiş var, hüzün var, zamanın akışı durmuş sanki. Melal dökümü'yle, içindeki sessiz çökmeyi anlatıyorsun. Az sözcükle çok şey söylüyorsun, tam da senin tarzın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta