Teslimiyet Şiiri - Yunus Bîben

Yusuf oldum, esir düştüm.
Yakup oldum, gözden düştüm.
Bir gömleğim kana bulandı,
Bir gömleğim gözler açtı.
Dün kuyuda unutuldum,
Bugün Mısır’a sultan oldum.

Musa oldum Nil suyunda,
Büyüdüm düşman koynunda.
Saraylarda yetim kaldım,
Tûr Dağı’nda kelâm aldım.
Asâm vurdu kızıl suya,
Mezar oldu Firavun’a.

İbrahim’dim kızgın korda,
Teslim oldum Sultan’ıma.
Ateş sustu, korlar söndü,
Her bir alev güle döndü.
Nemrut hükmü kendinin sandı,
Gülistanda kibri yandı.

Bir Davud’dum, sapan elde,
Câlût çıktı karşıma.
Ne bir ordu ne de bir kalkan,
Bir taş yetti saltanata.

Eyyûb oldum dert yatağında,
Canım yandı, tenim soldu.
Her şey gitti birer birer,
Sabrım bana şifa oldu.
İman, gönlümde mavzer.

Yunus oldum balık karnında,
Dua kaldı dudağımda.
Deniz sustu, gece sustu,
Üç karanlık sardı beni,
Zikrim karanlığı yırttı.

Nuh oldum kuru topraklarda,
Gemi kurdum alaylarda.
Gökten indi azgın sular,
Gemim oldu bana diyar.

Mehmed oldum genç yaşımda,
Bir müjde vardı başucumda.
Bir çağ kapandı arkamda,
Bir çağ açıldı ardımda.
Gemilerle dağdan indim,
Mühür vurdum İstanbul’a.