Sana karlı bir dağın eteğinden, yorgun düşmüş yürek sesimle sesleniyorum ;
Gitmene izin verdim, çünkü beni iyileştirmek yerine yaralarımı daha çok kanatıyorsun...
Puşt mavisi denizinden,
Kaypak kokan toprağından yurt olmaz...
Bundan gayrı çiçeksiz pencereye, yolcusuz yola teslim oluyorum...
Seni özleyeceğim...
Kayıt Tarihi : 11.12.2025 14:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!