Karanlık gökyüzü,
nasıl yavaş yavaş esir alıyorsa gün batarken,
ormanın yeşilini ve denizin mavisini.
Ve ardından, nasıl yavaş yavaş kayboluyorsa,
kuş cıvıltıları ve çocuk sesleri, geceye doğru.
Öylece teslim oldum,
ve teslim ettim, kendimi ve hayallerimi.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta