O kara günde beni, koyup gittin gideli,
Ruhumu esir aldı, bir garip melankoli.
Alıp başım dağlara, çıktım lakin faydasız,
Edemedim gönlümü, bir an bile teselli.
Mart 1989 - Ankara
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




dolu dolu bir dörtlük
kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta