o kadar ters ki yaşamlarımız..
mümkün olmuyor bir arada kalmamız..
sen bir çöl fönü ısıtırken her tarafı ben akdenizde lodos soğutuyorum etrafı..
sen güneş olup sevindirirken insanları tümünü
ben yağmur olup yağıyorum görüyorum sadece bir bölümünü.
sen uçarken gökyüzünde bir bulut misali masumca kanat açıp,ben karada yalın ayak yürüyüp izliyorum anlık filmleri...
gözünde büyütürken bütün insanlar her an seni
seni sevdiğim için ayakları altında alıyorlar beni..
dediğim gibi zıtlıklar içinde ters istikamete doğru giden iki kişiyiz...ve ikimiz için bir yıldız tutuyorum gök yüzünden bize bakan ama benimki tombul lamba seninki florasan....
Kayıt Tarihi : 3.1.2008 18:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!