o kadar ters ki yaşamlarımız..
mümkün olmuyor bir arada kalmamız..
sen bir çöl fönü ısıtırken her tarafı ben akdenizde lodos soğutuyorum etrafı..
sen güneş olup sevindirirken insanları tümünü
ben yağmur olup yağıyorum görüyorum sadece bir bölümünü.
sen uçarken gökyüzünde bir bulut misali masumca kanat açıp,ben karada yalın ayak yürüyüp izliyorum anlık filmleri...
gözünde büyütürken bütün insanlar her an seni
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta