Ters Şiiri - Ece Merve Asat

Uyanmıştı.Uyanmak için uyumaları vardı.
Yeşil bardağın şehveti gözleri
içine birini alırdı
boğulmak yoktu.
kaybolmak serbest…
Yavaşlamıştı, kendine soğuk bir buzhece olmuştu,
Yeşil suları derin,
Yan yastığına uzandı. ilk yok oluş, o vakit vücuduna yayıldı.
Hikayenin sonu başlangıçtı.
Gölgesi yatağında, kendisi anılarda sıkışmış kalmıştı.
Yaşadığı kadar biliyordu.
Bildiklerini kağıda döktü.
: (adını kendinden alan şiir)
yapma.Üstümde senin kokun mu var yoksa hep o benim kokum muydu sen hiç yok muydun?
Seni yolculuk yaparken bekliyorum.ucuz dinlenme tesislerinde bayat pahalı simit yerken dinleniyorum.sonum karanlık kötüye varacak.ışıksız.
Gözleri o kadar ağlayabiliyordu.
.nokta bu sefer sonsuzluğu temsil etti
Kadın gülüşünün olmadığını fark etti
Fark etmesi nasıldı bilinmez.
Adam hırcındı.
Şimdiler de durgun.
Adam ne sonuydu ne başlangıç.
Fikirlerinden kırıldıklarına bakar, kavga ederlerdi.
bu
kavga sondu.
Soğuk zamanların sıcak dudakları olmuş
Öpüşmeleri zamansız, zamanlar arsızdı.
Mutluluk perde olmuş örtülmüş.
Mış’lar sona yaklaştıkça çoğalmış..
Son bir başlangıçtır.
Mutlu anları:
Adam gülerek
Sonsuzluğun yüzüğünü
Kadının yüzüne bakarak
Sadece bakarak
Hayallerinden çıkardığı mutluluğu parmağına takmıştı.
Aşktı bu.
Kadın önce mutluğa sonra adama bakarak
Sadece bakarak
^gülümsedi^.
Başlangıç bir son değildir.