Kimse kondurmuyor kendine tozu,
Zalimler önünde olmuşlar kuzu.
Paşalarda aynı sizin gibiydi,
Onlarında vardı hep kılavuzu.
Lakin vakit geldi çekip gittiler,
Adaletsiz zalim farklı tiptiler.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta