İçimdeki mutsuzluğu akıttım gözlerimden.
Ruhumu kemiren, o ölümcül aşkı bitirdim,
Seni, çocuklarımı, elbiselerimi, evimi.
Bu şehir, kabuslarımla uyanmayacak artık.
Terk ettim bütün hayallerimi, kendimi.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Gerekiyorsa ve zamanı geldiyse çekip gitmeli insan. Gitmeli ki kalanlar da anlamını bulsun. Giden zaten sebepsiz değildir. Ama nereye gidersen git, terkedemeyeceğin tek kişi kendinsindir. O seninle gelir. En kadim dost gibi. hatta gibiden ziyade......
olmazzz geçmişini terkedemezsin helede bu saydıklarını mutsuzluğu acıları terket ama aşkını çoçuklarını onlarsız olmaz ki mutluluk onlar değil mi ?...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta